Przejdź do treści głównej
Cmentarze

Cmentarz Prądnik Czerwony

4.9 / 5
(788 ocen)
Cmentarz Prądnik Czerwony

W skrócie

Cmentarz Prądnik Czerwony, znany też jako Cmentarz Batowicki, to nekropolia na północnych obrzeżach Krakowa. Warto tu przyjść, jeśli interesują cię losy ludzi związanych z miastem lub współczesna architektura cmentarna.

Odwiedziny: godziny i dojazd

Adres cmentarza to ul. Powstańców 48 w Krakowie. Planując dojazd, użyj tego adresu jako celu i sprawdź aktualne połączenia w miejskim rozkładzie komunikacji. Przed wyjściem ustal, w której części nekropolii znajduje się szukany grób.

Godziny otwarcia sprawdź na stronie zarządcy cmentarza, a informacje dotyczące części parafialnej potwierdź w parafii.

Kto tu spoczywa?

Pochowano tu między innymi Andrzeja Zauchę, Bogdana Łyszkiewicza i Andrzeja Iwana. Zaucha był piosenkarzem i aktorem, Łyszkiewicz muzykiem zespołu Chłopcy z Placu Broni, a Iwan piłkarzem. Są tu też groby rzeźbiarzy i performerów: Jerzego Beresia oraz Marii Pinińskiej-Bereś.

W części parafialnej spoczywa Jan Kaczara, dorożkarz opisany przez Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w „Zaczarowanej dorożce”. Są tam też groby mieszkańców dawnej wsi Prądnik Czerwony.

Na terenie cmentarza znajdują się mogiły żołnierzy Armii Krajowej, Wojska Polskiego i Batalionów Chłopskich. Pochowano tu również legionistów oraz uczestników powstania wielkopolskiego i powstań śląskich.

Historia nekropolii

Cmentarz parafialny otwarto w 1923 r. (Wikidata). Poświęcono go w 1931 r. Działała tu mała kaplica św. Józefa, która spłonęła w 1980 r.

Część komunalną otwarto w 1966 r. Jej potoczna nazwa, Batowicki, pochodzi od pobliskiej wsi Batowice. W 1998 r. cmentarz komunalny poświęcił kardynał Franciszek Macharski.

Układ cmentarza i architektura

Na teren cmentarza składają się część parafialna oraz przylegająca do niej część komunalna. Starsza zajmuje północno-zachodni narożnik przy skrzyżowaniu ulic Powstańców i Reduta. Ma około 1 ha, a część komunalna około 41,75 ha (Wikipedia).

Przebudowę części komunalnej rozpoczęto w 1996 r. Dom pogrzebowy Brama do Miasta Zmarłych zaprojektował Romuald Loegler. W ramach przebudowy powstały też nisze katakumbowe, w których pierwszy pochówek odbył się w 1999 r.

W 1999 r. Bramę do Miasta Zmarłych uznano za najlepszą realizację architektoniczną. W konkursie „Polska. Ikony architektury” w 2006 r. znalazła się wśród dwudziestu najciekawszych realizacji w Polsce powstałych po 1989 r.

Fot. Macieias,, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons